تأملی به خشکی امدن اقتصاد اتیکت

همشهری آنلاین: اقتصاد فرهنگ مانند دیگر شاخه های کاربردی خرد اقتصاد به تخصیص کارا و بهینه منابع تولیدی کمیاب موجود در حوزه فرهنگ و هنر و نیز رشد مستمر و مقاوم آن در طول زمان در این مرزوبوم می پردازد. بوسیله علاوه با مکانیسم های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، نهادی و چگونگی گسترش بازار تولیدات فرهنگی و هنری همچنین سروکار دارد و جریانات اقتصادی اثرگذار بر بخش اتیکت را مورد مطالعه و کنکاش قرار می دهد. صرفه جویی اتیکت و هنر از ابزارهایی است که شانس ها بخاطر تحقق اهدافی مانند ارتقای همکاری فرهنگی بین المللی، تقویت شریک شدن فرهنگی، حفظ میراث فرهنگی و تحکیم هویت فرهنگی درون راستای ترقی اجتماعی به فقره می گیرند.

شهرداری تهران درون جایگاه نهادی مدنی چشم انداز خویشتن را « ارتقای کیفیت عمر شهری» و « توسعه مدنی» تعریف کرده است که بخاطر دستیابی به این هدف، اتیکت و محصولات فرهنگی نقشی انکارناپذیر دارند. قصبه تهران در مقام پایتخت فرهنگی ناحیه نقش عمده ای در تولید و نمایش همه محصولات و اقلام فرهنگی و هنری تو قلمرو اجرا می کند. به همین دلیل شهرداری تهران طی دهه های اخیر سرمایه گذاری هایی را داخل بنیان رونق مرزوبوم فرهنگ و هنر اجرا داده و تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم بر اقتصاد فرهنگ در تهران داشته است. این فقره شامل ساخت سالن های سینما و تئاتر، مجموعه های فرهنگی، فرهنگسراها، کتابخانه ها، چاپ و سرایت کتاب، حمایت از هنرمندان و آثار هنری و بسیاری از اقدامات دیگر می شود.
با وجود این، سهم اقتصاد فرهنگ و هنر درون شهر تهران سهمی درخور توجه در اقتصاد ملی ایران و اقتصاد شهری تهران به دیدن نمی رسد. بی وسواس باید وضعیت نامناسب فعلی را در ناکارآمدی حلقه های تولید، توزیع و مصرف محصولات خیز وجو کرد. حرکت رو بوسیله جلو استراتژی توسعه قناعت فرهنگی نیازمند تلاش منسجم و همگی جانبه کشور از جمله گسترش ابتکارها، پروگرام ها و خدمات مشترک متاخر است. شهرداری تهران به منزله نهادی مدنی که حضورش با ابعاد انواع زندگی شهری همراهی خورده است و با شبکه های گسترده ارتباطات مردمی، می تواند به نوع دوستی در این مملکت (تولید، توزیع و استعمال محصولات و کالاهای فرهنگی) نقش آفرینی کند و همسو با ترقی فرهنگی خانه دادن دامنه بردارد. 

منبع:ویژه مجله شهرپژوه